De belevingswereld van de baby.
Een baby komt niet als een onbeschreven blad op de wereld. Vóór zijn geboorte heeft de foetus reeds indrukken en ervaringen opgedaan. Ook de geboorte zelf is voor hem een indrukwekkende gebeurtenis geweest. De baby is heel gevoelig geweest voor deze ervaringen. Bovendien heeft hij deze opgeslagen in zijn lichaam. Daardoor heeft hij een eigen belevingswereld opgebouwd, met eigen gevoelens en emotionele behoeften. Een goede band met zijn moeder is voor de baby van het allergrootste belang voor een gezonde ontwikkeling. Hij heeft behoefte aan haar warmte en zoekt geborgenheid bij haar. Een veilige hechting is van fundamentele betekenis voor zijn verdere ontplooiing.

De baby in moeilijkheden.
Soms kan deze hechting verstoord geraakt zijn vóór, tijdens en na de geboorte of in de eerste levensmaanden. We spreken dan van vormen van onthechting. Alles wat zijn veilige hechting kan verstoren wordt door de baby als ingrijpend, belastend of zelfs traumatiserend ervaren. Enkele voorbeelden: een baby kan al stress voelen in de baarmoeder, hij kan last hebben van medische ingrepen tijdens zijn geboorte, hij kan een breuk met zijn moeder ervaren als hij te vroeg van haar gescheiden wordt. Dergelijke ingrijpende ervaringen laten hun sporen na en kunnen maken dat de baby in emotionele moeilijkheden komt. De baby kan ons via zijn lichaamstaal heel wat signalen geven.Deze signalen kunnen zijn: veel huilen, slecht slapen, spijsverteringsproblemen en dergelijke.

De behandeling.
Door gebruik te maken van de lichaamstaal van de baby sporen we zijn emotionele pijn op; we gaan ontdekken waar zijn blokkades zitten. Vanuit een empathische betrokkenheid op de baby worden deze blokkades geactiveerd, dat wil zeggen: we laten de baby de oorzaak van zijn pijn herbeleven. Door zachte aanrakingen op de plaatsen waar het kindje spanning voelt, gaat het reageren. Dit is belangrijk, want door zijn verdriet, zijn boosheid, of zijn spanningen te ontladen verdwijnt de blokkade. Belangrijk is wel dat we de baby daarbij voldoende ondersteuning en veiligheid geven. Hij moet de tijd en de ruimte krijgen om in een veilig klimaat zijn gevoelens te uiten en te verwerken. Tegelijkertijd bieden we de ouders ondersteuning aan. Vaak voelen zij zich schuldig, hetgeen henzelf en de baby niet helpt. We helpen de ouders in contact te komen met de pijn van de baby.